1. |
|
|
2. |
|
|
3. |
|
|
4. |
- Aktaş, Vezir, et al.
(författare)
-
Saldırgan Olan ve Olmayan Çocuklarda Düşmanca Niyet Yükleme Yanlılığının Cinsiyete Bağlı Olarak İncelenmesi (Hostile attributional bias in aggressive and nonaggressive children)
- 2005
-
Ingår i: Türk Psikoloji Dergisi (Turkish Journal of Psychology). - 1300-4433. ; 20:55, s. 43-59
-
Tidskriftsartikel (refereegranskat)abstract
- Bu çalışmada olumsuz niyet yükleme eğiliminin çocukların sosyal ilişkilerinde saldırgan olup olmamalarına ve cinsiyetlerine göre değişip değişmediği incelenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada fiziksel, pasif ve sözel saldırganlık türlerinde düşmanca yüklemede bulunma açısından saldırganlık düzeyi ve cinsiyete göre bir farklılık gözlenip gözlenmeyeceği de araştırılmıştır. Bu amaçla, ilköğretim 5. sınıfta okuyan 236 kız ve 293 erkek öğrenciye sosyometrik bir saldırganlık ölçeği ve 11 resimden oluşan bir resim anketi uygulanmıştır. Verilere 2 (saldırganlık düzeyi: saldırgan-saldırgan değil) x 2 (cinsiyet: kız-erkek) faktörlü araştırma desenine uygun varyans analizleri uygulanmıştır. Bulgular, sosyal ilişkileri açısından saldırgan olarak tanınan çocukların olumsuz tepkileri içeren davranış seçeneklerini (kişisel nedenlere ve olumsuz niyete yapılan yüklemeler) saldırgan olmayan çocuklara kıyasla daha fazla seçtiklerini göstermiştir. Bu bulgu daha önce yapılan çalışmalardan elde edilen bulgularla da uyuşmaktadır. Saldırganlığın alt boyutları açısından bakıldığında ise sadece fiziksel saldırganlık gösteren çocuklar, fiziksel saldırganlık göstermeyen çocuklara kıyasla daha fazla olumsuz yüklemelerde bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu çalışmada aktif yönelimli saldırganlığın da tepkisel saldırganlık gibi düşmanca yükleme yanlılığıyla ilişkili olabileceği yönünde bir bulgu elde edilmiştir. Araştırmada düşmanca niyet yükleme eğiliminde cinsiyet temel etkisi de gözlenmiştir. Sosyal ilişkileri açısından genel olarak saldırgan tanınan erkekler, saldırgan tanınan kızlardan daha fazla düşmanca niyet yüklemesinde bulunma eğilimi göstermişlerdir.
|
|
5. |
- Aktaş, Vezir, et al.
(författare)
-
Sorumluluk Yüklemesi Çerçevesinde Öfke ve Sempati Duyguları ile Yardım Etme ve Saldırganlık Davranışları (Judgments of Responsibility, Feelings of Anger/Sympathy and Social Conduct of Help-giving and Aggression)
- 2007
-
Ingår i: Türk Psikoloji Dergisi (Turkish Journal of Psychology). ; 22:59, s. 15-37
-
Tidskriftsartikel (refereegranskat)abstract
- The present study was aimed to test in the domains of prosocial (help giving) and antisocial (aggression) behavior in a Turkish sample, consisting of 887 Hacettepe University students (463 males and 424 females). The results revealed that the social conduct theory within the perspective of judgments of responsibility was partially confirmed in the Turkish sample. The findings implied that both the help giving and the aggressive behaviors could be taken into consideration in the same conceptual framework. Generally, the expected cognition-emotion-behavior sequence was observed; hence, the attributional thoughts of responsibility/controllability determined the emotional reactions of anger and sympathy and these emotional reactions, in turn, directly influenced helping and aggressive behaviors. Indeed, for aggression, the results also indicated that cognitions of perceived controllability had only an indirect effect on aggressive behavior mediated by the emotions of anger and sympathy; there was no direct influence of cognitions on behavioral reactions. Hence, the results partially confirmed the cognition-emotion-behavior theory of social conduct for aggression in which an additional direct influence of cognitions on behavioral reactions was also present as postulated by Weiner (1995). On the other hand, for help giving, the findings were consistent with the literature confirming the theory which proposed that thoughts determined the feelings of anger and sympathy and these feelings, in turn, determined the actions.
|
|
6. |
|
|
7. |
- Güvenç, Gülden, et al.
(författare)
-
Ergenlik Döneminde Yaş, Toplumsal Cinsiyet, Bireysel ve İlişkisel Tutumlar, Benlik Değeri ve Yaşam Becerilerine İlişkin Algı Arasındaki İlişkiler (Age, Gender, Prejudice, Interpersonal Sensitivity and Locus of Control as Predictors of Self Esteem, Assertiveness and Communication Skills in Adolescence)
- 2006
-
Ingår i: Türk Psikoloji Dergisi (Turkish Journal of Psychology). ; 21:57, s. 45-62
-
Tidskriftsartikel (refereegranskat)abstract
- This study was conducted in one of the poverty areas of Ankara with 281 male and female adolescents (ages between 12-16). The aim of the study was to construct an awareness program in relation to prejudice, interpersonal reactivity and locus of control which may contribute to the development of life skills (assertiveness and communication) and self esteem. California F-Scale (Form 40-45), interpersonal reactivity index, locus of control, self esteem, assertiveness and communication scales were administered to observe whether age, gender, prejudice, personal sensitivity and locus of control predicted global self esteem, perception of assertiveness and communication skills of adolescents. The results revealed that, self esteem and perception of life skills (assertiveness and communication) were positively predicted from perspective taking, whereas negatively predicted from disbelief to human agency and personal effort. On the other hand, while self-esteem and perception of communication skill were positively predicted from strict conformity to rules, self-esteem and perception of assertiveness were predicted negatively from lack of personal control. Other results reflected that perception of both life skills were predicted negatively from feelings of personal distress whereas gender predicted only perception of communication, favoring females. Age had no significant effect on either self esteem or perception of life skills.
|
|